Kurs nurkowania podlodowego

Strona 1

Po drugiej stronie tęczy

Garwoliński Cenot i przygotowanie do nurkowania

Strona 2

Pierwsze nurkowanie z uśmiechem od ucha do ucha

Jak to zrobić pod lodem

Strona 3

Autoratownictwo

Ostatnie ćwiczenie i powrót

Po drugiej stronie tęczy

Poddając się nastrojowi nicnierobienia ze znudzeniem przeglądam fora nurkowe. Nagle rzuca mi się w oczy ogłoszenie - KURS NURKOWANIA PODLODOWEGO. W dodatku organizowany przez Majkiego - szefa X Divers - doświadczonego instruktora jaskiniowego i Course Directora NAUI. W ułamku sekundy przez mój umysł przebiegła myśl o tym, czy nie byłoby fajnie wziąć udział w tym szaleństwie.

Nieee, człowieku, nie bierz sobie tego do głowy, nie dasz rady, poza tym lód, zimno, brrr - podpowiadał mi głos rozsądku. Jednak po kilku chwilach usłyszałem cichy, iście diabelski szept: ejjj , zawsze o tym marzyłeś a marzenia trzeba spełniać, żeby robić miejsce dla następnych. Idź, spróbuj, będzie dobrze.

Zawsze chciałem zobaczyć jak jest tam 'po drugiej stronie tęczy' więc... diabeł wygrał (nie po raz pierwszy zresztą) :) Ustalam termin szkolenia teoretycznego, na którym, podczas kilkugodzinnego spotkania dowiaduję się wielu przydatnych informacji o nurkowaniu pod lodem. Majki omawia szczegóły przygotowania stanowiska, sposoby komunikacji, niezbędne wyposażenie nurka podlodowego, rodzaje lodu i jego wytrzymałość itd. Uzgadniamy też datę i miejsce nurkowania.

Garwoliński Cenot i przygotowanie do nurkowania

28.02.2010 godzina 9.00 - stacja benzynowa gdzieś nieopodal Garwolina.

Tutaj spotykam się z pozostałą częścią ekipy - jest oczywiście Majki i Margita , jest mój partner nurkowy Marcin oraz kilka osób robiących podlodowe intro lub kończących kurs.

Ruszamy ze stacji i po kilku minutach docieramy do naszego miejsca nurkowego - jest nim niewielka glinianka, która jest jednym ze słynnych 'Garwolińskich Cenotów'. Nasz 'Cenot' nosi nazwę 'U Krzyczącej Pani' ze względu na wyjątkowy temperament właścicielki terenu, na którym się znajduje.

Najpierw robimy wstępny rekonesans nurkowiska - okazuje się, że kilka słonecznych dni zrobiło swoje i pod cienką warstwą lodu znajduje się woda a dopiero pod nią lód właściwy. Majki obserwuje nas uważnie i od czasu do czasu podrzuca swoje sugestie. Podejmujemy decyzję, że na lód wchodzimy w sucharach, w uprzężach, asekurowani na linie z brzegu. Dostaję przydział na 'trzymającego asekurację' i dzielnie dzierżę linę podczas kiedy koledzy docierają do starego przerębla w celu określenia jego przydatności do dzisiejszego nurkowania. Następnie ja ruszam z toporkiem :) podpięty pod linę, żeby wykuć dziurę w lodzie i określić jego nośność[zdjęcie]. Okazuje się, że wszystko ok., lód właściwy ma jeszcze prawie 30 cm grubości - możemy zakładać 'obóz' przy przerębli. Znosimy nasz sprzęt, szykujemy i mocujemy linę dla nurkujących oraz dla ratowników. Następnie opuszczamy do przerębla marker - linę obciążoną ciężarkiem z przymocowanym na jej końcu błyskaczem, który ma nam wskazywać drogę na powierzchnię.

Opowiadanie "Kurs nurkowania podlodowego" strona: | 1 | 2 | 3 |